[NEDERLANDS] More than a century on The Balfour Declaration explained
De Balfour-verklaring, die resulteerde in een aanzienlijke omwenteling in de levens van Palestijnen, werd op 2 november 1917 uitgevaardigd.
De verklaring maakte het zionistische doel van het vestigen van een Joodse staat in Palestina werkelijkheid toen Groot-Brittannië publiekelijk beloofde daar “een nationaal tehuis voor het Joodse volk” te vestigen.
De belofte wordt algemeen gezien als een van de belangrijkste katalysatoren van de Nakba – de etnische zuivering van Palestina in 1948 – en het conflict dat daarop volgde met de zionistische staat Israël .
Het wordt beschouwd als een van de meest controversiële en omstreden documenten in de moderne geschiedenis van de Arabische wereld en houdt historici al tientallen jaren in verwarring.
Wat is de Balfour-verklaring?
De Balfour Declaration (“Balfour's belofte” in het Arabisch) was een openbare belofte van Groot-Brittannië in 1917 waarin het zijn doel verklaarde om “een nationaal tehuis voor het Joodse volk” in Palestina te vestigen.
De verklaring kwam in de vorm van een brief van de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken, Arthur Balfour, gericht aan Lionel Walter Rothschild, een boegbeeld van de Brits-Joodse gemeenschap.
Het werd gemaakt tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) en werd opgenomen in de voorwaarden van het Britse Mandaat voor Palestina na de ontbinding van het Ottomaanse Rijk.
Het zogenaamde mandaatsysteem, opgezet door de geallieerde machten, was een nauwelijks verhulde vorm van kolonialisme en bezetting.
Het systeem droeg de heerschappij over van de gebieden die voorheen werden gecontroleerd door de machten die in de oorlog waren verslagen – Duitsland , Oostenrijk-Hongarije, het Ottomaanse Rijk en Bulgarije – naar de overwinnaars.
Het verklaarde doel van het mandaatsysteem was om de winnaars van de oorlog in staat te stellen de nieuw opkomende staten te besturen totdat ze onafhankelijk konden worden.
Het geval van Palestina was echter uniek. In tegenstelling tot de rest van de naoorlogse mandaten was het belangrijkste doel van het Britse mandaat daar het creëren van de voorwaarden voor de oprichting van een Joods ‘nationaal tehuis’ – waar Joden destijds minder dan 10 procent van de bevolking uitmaakten.
Bij het begin van het mandaat begonnen de Britten de immigratie van Europese Joden naar Palestina te vergemakkelijken. Tussen 1922 en 1935 steeg de Joodse bevolking van negen procent naar bijna 27 procent van de totale bevolking.
Hoewel de Balfour-verklaring het voorbehoud bevatte dat “niets zal worden gedaan dat de burgerlijke en religieuze rechten van bestaande niet-joodse gemeenschappen in Palestina zou kunnen aantasten”, werd het Britse mandaat zo opgezet dat Joden de instrumenten kregen om hun eigen autonomie te vestigen. heerschappij, ten koste van de Palestijnse Arabieren.
Waarom was het controversieel?
Het document was om verschillende redenen controversieel.
Ten eerste werd het, in de woorden van de overleden Palestijns-Amerikaanse academicus Edward Said, ‘gemaakt door een Europese macht… over een niet-Europees grondgebied… met een regelrechte minachting voor zowel de aanwezigheid als de wensen van de autochtone meerderheid die in dat gebied woonde. ”.
In wezen beloofde de Balfour-verklaring de Joden een land waar de inboorlingen meer dan 90 procent van de bevolking uitmaakten.
Ten tweede was de verklaring een van de drie tegenstrijdige beloften in oorlogstijd die de Britten hadden gedaan.
Toen het werd vrijgegeven, had Groot-Brittannië de Arabieren in de Hussein-McMahon-correspondentie van 1915 al onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk beloofd.
De Britten beloofden de Fransen ook, in een afzonderlijk verdrag dat bekend staat als de Sykes-Picot-overeenkomst uit 1916, dat het grootste deel van Palestina onder internationaal bestuur zou staan, terwijl de rest van de regio na de oorlog tussen de twee koloniale machten zou worden verdeeld.
De verklaring betekende echter dat Palestina onder Britse bezetting zou komen en dat de Palestijnse Arabieren die daar woonden geen onafhankelijkheid zouden verwerven.
Ten slotte introduceerde de verklaring een begrip dat naar verluidt ongekend was in het internationaal recht: dat van een ‘nationaal huis’.
Het gebruik van de vage term ‘nationaal thuis’ voor het Joodse volk, in tegenstelling tot ‘staat’, liet de betekenis open voor interpretatie.
Eerdere versies van het document gebruikten de uitdrukking “de wederopbouw van Palestina als een Joodse staat”, maar dat werd later gewijzigd
Tijdens een ontmoeting met de zionistische leider Chaim Weizmann in 1922 zeiden Arthur Balfour en de toenmalige premier David Lloyd George echter naar verluidt dat de Balfour-verklaring “altijd een uiteindelijke Joodse staat betekende”.
Waarom werd het uitgegeven?
De vraag waarom de Balfour-verklaring werd uitgegeven is al tientallen jaren onderwerp van debat, waarbij historici verschillende bronnen gebruiken om verschillende verklaringen te suggereren.
Terwijl sommigen beweren dat velen in de Britse regering destijds zelf zionisten waren, zeggen anderen dat de verklaring werd uitgegeven vanuit een antisemitische redenering, dat het geven van Palestina aan de Joden een oplossing zou zijn voor het “Joodse probleem”.
In de reguliere academische wereld zijn er echter een aantal redenen waarover algemene consensus bestaat:
Controle over Palestina was een strategisch imperialistisch belang om Egypte en het Suezkanaal binnen de Britse invloedssfeer te houden
Groot-Brittannië moest de kant van de zionisten kiezen om steun te verwerven onder de Joden in de Verenigde Staten en Rusland , in de hoop dat zij hun regeringen konden aanmoedigen om tot de overwinning in de oorlog te blijven.
Intensief zionistisch lobbywerk en sterke banden tussen de zionistische gemeenschap in Groot-Brittannië en de Britse regering; Sommige functionarissen in de regering waren zelf zionisten
Joden werden vervolgd in Europa en de Britse regering stond sympathiek tegenover hun lijden
Hoe werd het ontvangen door Palestijnen en Arabieren?
In 1919 benoemde de toenmalige Amerikaanse president Woodrow Wilson een commissie om de publieke opinie over het verplichte systeem in Syrië en Palestina te onderzoeken .
Het onderzoek stond bekend als de King-Crane-commissie. Het constateerde dat de meerderheid van de Palestijnen zich krachtig verzette tegen het zionisme, wat de leiders van de commissie ertoe bracht een wijziging van het doel van het mandaat te adviseren.
Wijlen Awni Abd al-Hadi, een Palestijnse politieke figuur en nationalist, veroordeelde de Balfour-verklaring in zijn memoires en zei dat deze was afgelegd door een Engelse buitenlander die geen aanspraak had op Palestina, aan een buitenlandse Jood die er geen recht op had.
In 1920 hekelde het Derde Palestijnse Congres in Haifa de plannen van de Britse regering om het zionistische project te steunen en verwierp de verklaring als een schending van het internationaal recht en van de rechten van de inheemse bevolking.
De andere belangrijke bron voor inzicht in de Palestijnse opinie over de verklaring – de pers – werd echter aan het begin van de oorlog in 1914 door de Ottomanen gesloten en begon pas in 1919 weer op te duiken, maar onder Britse militaire censuur.
In november 1919, toen de krant al-Istiqlal al-Arabi (Arabische onafhankelijkheid), gevestigd in Damascus, werd heropend, stond een artikel in reactie op een openbare toespraak van Herbert Samuel, een joodse minister, in Londen op de tweede verjaardag van de Balfour-verklaring: “Ons land is Arabisch, Palestina is Arabisch en Palestina moet Arabisch blijven.”
Zelfs vóór de Balfour-verklaring en het Britse mandaat waarschuwden pan-Arabische kranten tegen de motieven van de zionistische beweging en de mogelijke uitkomsten ervan bij het verdrijven van Palestijnen uit hun land.
Khalil Sakakini, een Jeruzalemitische schrijver en leraar, beschreef Palestina in de onmiddellijke nasleep van de oorlog als volgt: “Een natie die lange tijd in een diepe slaap verkeert, ontwaakt alleen als ze ruw wordt geschokt door de gebeurtenissen, en ontstaat slechts beetje bij beetje … Dit was de situatie in Palestina, dat eeuwenlang in de diepste slaap verkeerde, totdat het werd opgeschud door de grote oorlog, geschokt door de zionistische beweging en geschonden door het illegale beleid [van de Britten], en het ontwaakte, weinig beetje bij beetje.”
De toegenomen joodse immigratie onder het mandaat veroorzaakte spanningen en geweld tussen de Palestijnse Arabieren en de Europese joden. Een van de eerste populaire reacties op Britse acties was de Nebi Musa-opstand in 1920, die leidde tot de moord op vier Palestijnse Arabieren en vijf geïmmigreerde Joden.
Wie zat er nog meer achter?
Hoewel Groot-Brittannië over het algemeen verantwoordelijk wordt gehouden voor de Balfour-verklaring, is het belangrijk op te merken dat de verklaring niet zou zijn afgelegd zonder voorafgaande goedkeuring van de andere geallieerde machten tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Tijdens een bijeenkomst van het oorlogskabinet in september 1917 besloten de Britse ministers dat “de standpunten van president Wilson moesten worden ingewonnen voordat er enige verklaring werd afgelegd”. Volgens de notulen van het kabinet van 4 oktober herinnerden de ministers zich Arthur Balfour en bevestigden dat Wilson “uiterst gunstig stond tegenover de beweging”.
Frankrijk was er ook bij betrokken en sprak zijn steun uit vóór de uitvaardiging van de Balfour-verklaring.
In een brief uit mei 1917 van Jules Cambon, een Franse diplomaat, aan Nahum Sokolow, een Poolse zionist, werden de sympathieke opvattingen van de Franse regering ten aanzien van de “Joodse kolonisatie in Palestina” uitgedrukt.
“Het zou een daad van rechtvaardigheid en herstel zijn om, door de bescherming van de geallieerde mogendheden, te helpen bij de wedergeboorte van de Joodse nationaliteit in dat land waaruit het volk Israël zoveel eeuwen geleden werd verbannen,” verklaarde de brief, die werd gezien als een voorloper van de Balfour-verklaring.
Welke impact had het op de Palestijnen?
De Balfour-verklaring wordt algemeen gezien als de voorloper van de Palestijnse Nakba uit 1948, toen zionistische gewapende groepen, die door de Britten waren opgeleid, meer dan 750.000 Palestijnen met geweld uit hun thuisland verdreven.
Ondanks enige tegenstand binnen het oorlogskabinet dat voorspelde dat een dergelijke uitkomst waarschijnlijk was, koos de Britse regering er toch voor om de verklaring uit te vaardigen.
Hoewel het moeilijk is te impliceren dat de ontwikkelingen in Palestina vandaag de dag terug te voeren zijn op de Balfour-verklaring, lijdt het geen twijfel dat het Britse Mandaat de voorwaarden heeft geschapen waarin de Joodse minderheid de superioriteit in Palestina kon verwerven en ten koste van zichzelf een staat kon opbouwen. van de Palestijnse Arabieren.
Toen de Britten in 1947 besloten hun mandaat te beëindigen en de kwestie Palestina over te dragen aan de Verenigde Naties , beschikten de Joden al over een leger dat was gevormd uit gewapende paramilitaire groepen die waren opgeleid en gecreëerd om zij aan zij met de Britten te vechten in de Wereldoorlog. II.
Belangrijker nog was dat de Britten de Joden toestonden zelfbesturende instellingen op te richten, zoals het Joods Agentschap, om zichzelf voor te bereiden op een staat als het erop aankwam, terwijl het de Palestijnen verboden werd dit te doen – wat de weg vrijmaakte voor de etnische zuivering van 1948. van Palestina.
370
views
[NEDERLANDS] Never Again Is Now Global Part 5 — Never Give In - Never Give Up
“Never Again Is Now Global”, een vijfdelige docuserie die de parallellen tussen nazi-Duitsland en het wereldwijde pandemiebeleid belicht, ging in première op CHD.TV
De Alliance for Human Research Protection, opgericht door Holocaustoverlevende en mensenrechtenactiviste Vera Sharav, produceerde de film en Sharav regisseerde hem.
Elke aflevering van een uur richt zich op recente getuigenissen van overlevenden van de Holocaust en hun nakomelingen die vergelijkingen bespreken tussen de vroege repressieve stadia onder het naziregime die culmineerden in de Holocaust en het wereldwijde COVID-19-beleid.
Individuen die in de docuseries voorkomen, leggen uit hoe nazi-interventies – waaronder het opschorten van vrijheden, het opleggen van lockdowns, gedwongen medische procedures en identiteitspaspoorten – vergelijkbaar zijn met hedendaagse dictatoriale beperkingen voor burgers over de hele wereld.
11
views
[NEDERLANDS] Never Again is Now Global Part 4 This Time Around We’re All Jews
“Never Again Is Now Global”, een vijfdelige docuserie die de parallellen tussen nazi-Duitsland en het wereldwijde pandemiebeleid belicht, ging in première op CHD.TV
De Alliance for Human Research Protection, opgericht door Holocaustoverlevende en mensenrechtenactiviste Vera Sharav, produceerde de film en Sharav regisseerde hem.
Elke aflevering van een uur richt zich op recente getuigenissen van overlevenden van de Holocaust en hun nakomelingen die vergelijkingen bespreken tussen de vroege repressieve stadia onder het naziregime die culmineerden in de Holocaust en het wereldwijde COVID-19-beleid.
Individuen die in de docuseries voorkomen, leggen uit hoe nazi-interventies – waaronder het opschorten van vrijheden, het opleggen van lockdowns, gedwongen medische procedures en identiteitspaspoorten – vergelijkbaar zijn met hedendaagse dictatoriale beperkingen voor burgers over de hele wereld.
5
views
[NEDERLANDS] Never Again Is Now Global Part 1 — Here We Go Again On Steroids
“Never Again Is Now Global”, een vijfdelige docuserie die de parallellen tussen nazi-Duitsland en het wereldwijde pandemiebeleid belicht, ging in première op CHD.TV
De Alliance for Human Research Protection, opgericht door Holocaustoverlevende en mensenrechtenactiviste Vera Sharav, produceerde de film en Sharav regisseerde hem.
Elke aflevering van een uur richt zich op recente getuigenissen van overlevenden van de Holocaust en hun nakomelingen die vergelijkingen bespreken tussen de vroege repressieve stadia onder het naziregime die culmineerden in de Holocaust en het wereldwijde COVID-19-beleid.
Individuen die in de docuseries voorkomen, leggen uit hoe nazi-interventies – waaronder het opschorten van vrijheden, het opleggen van lockdowns, gedwongen medische procedures en identiteitspaspoorten – vergelijkbaar zijn met hedendaagse dictatoriale beperkingen voor burgers over de hele wereld.
13
views
[NEDERLANDS] Never Again Is Now Global - Part 3 - Breaking the Veil of the Real Conspirators
“Never Again Is Now Global”, een vijfdelige docuserie die de parallellen tussen nazi-Duitsland en het wereldwijde pandemiebeleid belicht, ging in première op CHD.TV
De Alliance for Human Research Protection, opgericht door Holocaustoverlevende en mensenrechtenactiviste Vera Sharav, produceerde de film en Sharav regisseerde hem.
Elke aflevering van een uur richt zich op recente getuigenissen van overlevenden van de Holocaust en hun nakomelingen die vergelijkingen bespreken tussen de vroege repressieve stadia onder het naziregime die culmineerden in de Holocaust en het wereldwijde COVID-19-beleid.
Individuen die in de docuseries voorkomen, leggen uit hoe nazi-interventies – waaronder het opschorten van vrijheden, het opleggen van lockdowns, gedwongen medische procedures en identiteitspaspoorten – vergelijkbaar zijn met hedendaagse dictatoriale beperkingen voor burgers over de hele wereld.
8
views
[NEDERLANDS] Never Again Is Now Global - Part 2 - Anyone Who Wants To Start a War Has To Lie
“Never Again Is Now Global”, een vijfdelige docuserie die de parallellen tussen nazi-Duitsland en het wereldwijde pandemiebeleid belicht, ging in première op CHD.TV
De Alliance for Human Research Protection, opgericht door Holocaustoverlevende en mensenrechtenactiviste Vera Sharav, produceerde de film en Sharav regisseerde hem.
Elke aflevering van een uur richt zich op recente getuigenissen van overlevenden van de Holocaust en hun nakomelingen die vergelijkingen bespreken tussen de vroege repressieve stadia onder het naziregime die culmineerden in de Holocaust en het wereldwijde COVID-19-beleid.
Individuen die in de docuseries voorkomen, leggen uit hoe nazi-interventies – waaronder het opschorten van vrijheden, het opleggen van lockdowns, gedwongen medische procedures en identiteitspaspoorten – vergelijkbaar zijn met hedendaagse dictatoriale beperkingen voor burgers over de hele wereld.
13
views